4
Posted 18/11/2010 by Wade in Comics
 
 

Review: X-Men Noir

Deze miniserie, bestaande uit 4 issues, is geschreven door Fred van Lente (‘Grim Hunt’, ‘Marvel Zombies Return’) en getekend door Dennis Calero (‘Wolverine – First Class’, ‘X-Men – Civil War’). Net als ‘Wolverine Noir‘ combineert ‘X-Men Noir’ elementen van zowel pulp als film noir en plaatst het alternatieve versies van ons aller bekende mutanten in de jaren ’30. Je waant je echt in een hard-boiled detective film. Zo ademen zowel dialogen als tekeningen de sfeer van het interbellum uit. Het resultaat is een meer realistische en donkere kijk op enkele van Marvels meest favoriete personages.

Het verhaal speelt zich af in New York, 1937. Er spoelt een lijk van een jonge vrouw aan op Welfare Island. Peter Magnus (Quicksilver), groentje bij de NYPD en zoon van big shot politieagent Eric Magnus, wordt samen met zijn partner Dukes (the Blob) op de zaak gezet. Dukes herkent de “mermaid” (slang voor het aangespoeld lijk van een mooie vrouw) als zijnde Jean Grey. Hij vermoedt meteen een verband met de gevaarlijke criminelen gekend als de X-Men. Deze X-Men zijn jonge delinquenten die een onderkomen vonden in de school van professor Charles Xavier, een zeer controversieel psychiater, waar hij ze leert omgaan met hun sociopatische neigingen. Hij geeft ze echter geen therapie om deze neigingen te onderdrukken maar leert ze criminele vaardigheden aan. Xavier gelooft namelijk dat de sociopaat de volgende stap is in de evolutie van het menselijk gedrag. Ook al zit de krankzinnige psychiater veilig achter slot en grendel, zijn leerlingen lopen nog steeds vrij rond. Met de politie en reporter Tom Halloway die naar hen op zoek zijn blijft de vraag: hebben deze X-Men Jean Grey vermoord of niet?

Het is leuk om enkele gekende personages te zien opdagen in een gastrolletje. Zo zie je op een gegeven moment Remy LeBeau (Gambit) als de flamboyante eigenaar van een semi-louche nachtclub en casino. Wolverine doet ook een optreden als de zogenaamde Captain Logan, een bootlegger (iemand die illegaal drank smokkelde tijdens de drooglegging in de Verenigde Staten). Dit is echter niet dezelfde Logan als de privé-detective uit ‘Wolverine Noir’ maar hij gebruikt hetzelfde soort messen in een gevecht.

Het boek is spannend en meeslepend geschreven, zeker als je net als ik fan bent van films noir als ‘Chinatown’ of ‘Angelheart’. Waar de schrijfstijl al vrij donker is, complementeren de verzorgde tekeningen dit met vele schaduwen en grimmige gezichten. De decors alsook de kledij van de personages lijken letterlijk uit de jaren dertig geplukt. Dit geldt ook voor het taalgebruik.

Een zeer leuke extra zijn de fragmenten die uit Bolivar Trasks fictieve pulp sci-fi serie ‘Sentinels’ komen. Dit verhaal speelt zich af in een toekomst waarin genetisch superieure wezens instaan voor de veiligheid van de mensheid door de misvormde “Mutants” uit te roeien.

Daar waar ‘Wolverine Noir’ teleurstelde met zijn krassigere en onafgewerkt aanvoelende tekeningen, stelt deze ‘X-Men Noir’ allesbehalve teleur. Dit is een must-read, niet alleen voor X-Men fans maar voor iedereen die al eens graag een comic leest om bij weg te dromen en geëntertaind te worden.

Comments

comments


Wade

 
avatar