2
Posted 05/10/2010 by Art Grafunkel in Columns
 
 

‘Noeg Gezegd! #2

In this issue: The Origin Of Jimmy!

Een lange tijd geleden, het lijkt wel in een melkwegstelsel hier ver vandaan… werkte ik, totaal uit noodzaak (net van de hogeschool-banken, net getrouwd, net een huisje aan het huren…) in één van de vele groenten- en fruitopslagplaatsen van een supermarktketen. Elke avond brachten vrachtwagens de ladingen verse groenten en fruit aan, en elke ochtend kwamen weer andere vrachtwagens hun bestelling krulsla, krultomaten en krulperen ophalen om naar de winkels te vervoeren. Mooie, blinkende, lekker verse groentjes en fruitjes. Boordevol vitamientjes, anti-oxydantjes en weet-ik-veel-watjes. Dolletjes.

Tegen de middag keerden die vrachtwagens dan terug, met… “De Rest”.

Ze noemden het “lege retour-bakken”, maar ze waren allesbehalve leeg: rotte, stinkende restjes bloemkool en schorseneer, in alle hoekjes en kantjes van de bodem van het plastic bakje gewreven. En daar begon ons nobel werk! De bakjes moesten leeggemaakt, en per categorie mooi op elkaar gestapeld worden. Vooral dat leegmaken was memorabel. Ik twijfel er aan of we handschoenen aan hadden. Maar zelfs mét handschoenen was het nog een goor karweitje, dat voor sommige zielepoten zelfs al een nine-to-five job was geworden.

En daar, tijdens één van de middagpauzes, liet ik vallen dat ik wel es wat tekende… een understatement van jewelste… en plots liet één van die kerels (laten we hem “Jimmy” noemen), een draak aan een hangertje zien dat hij om zijn nek had.

“Weet je wat ik keigroot op de muur van m’n appartementje heb geschilderd? Hè?”

“… ”

Hij duwde het draakje nu nog enthousiaster in m’n gezicht.

“Euhm…” aarzelde ik, “dat draakje?”.

“JAAAH!”

Aaah, schattig.

Jimmy was iets jonger dan ik (Negentien? Twintig?) en je zag aan hem dat hij wel wat rockerig en alternatieverig wou zijn. Hij deed echter iets té hard zijn best, en slaagde er niet echt in. Onder andere door dat té zorgvuldig opgespaarde pubersnorretje. Ik vertelde hem dat ik niet echt zo fantasy-achtig was aangelegd, dus geen trollen of draken voor mij. Eerder strips… van die “comics”… en zijn oogbollen werden groot als soepborden.

“COMICS? IK LEES SPIDERMAN!!!”

Okee. Nice.

Hij leefde alleen op een appartementje in de stad. Waarvan dus één muur mét draak, minstens vier dozen vol comics, en een tiental schriftjes vol ‘nieuwe en betere’ ontwerpen voor Spiderman z’n kostuum. Normaal gezien ging Jimmy er samenwonen met z’n vriendinnetje, maar ze was nog minderjarig… oooookay… en er was dat gedoe met haar moeder… en die slagen en verwondingen… en dan ook nog die ontvoering.

Wat de fok? Tijd voor een diepte-interview, dacht ik.

“Ik zal morgen m’n schriftjes es meenemen! Heb jij er zo geen?” vroeg Jimmy met stralende ogen.

“Tja… ik heb ook wel es zo’n her-ontwerpjes gemaakt, maar ik ben daar een beetje uitgegroeid, denk ik. En bijhouden deed ik zowiezo niet. En ik ben niet echt zo’n Spiderman-fan meer: ik lees meer manga tegenwoordig, en wat van die donkerdere horror stuff… Dus euh, ontvoering?”

“Manga?… Horror?… Hmmm…”

“Jaja… Maar euh… over die ontvoering?” probeerde ik nog es.

Te laat. Middagpauze gedaan. Later die avond kreeg ik een aanbieding om bij een animatiestudio te gaan werken, en daar ben ik natuurlijk de volgende dag al begonnen. Dat diepte-interview met Jimmy kwam er dus echter niet meer van.

Heel wat jaren later merkte ik hem op hier in de stad. Jimmy. Lange zwartleren jas, knalrood rechtopstaand haar, visnet-shirt, de ingewikkeldste laarzen die ik ooit zag, zwartgeverfde oogkassen, en een blik waar Nosferatu jaloers op zou zijn. Hij had overigens een stel lekkere goth-vriendinnetjes mee. Hij zag er fokking gevaarlijk uit, één brok testosterone en adrenaline… He don’t take no shit from nobody!… The best there is at what he does best!… Jimmy smash puny humans!!!

En ik… ik heb z’n origin meegemaakt.

‘Noeg gezegd!

Comments

comments


Art Grafunkel

 
avatar
Creatief brein achter ‘Noeg Gezegd!