2
Posted 27/09/2010 by Koen in Comics
 
 

Review: BodyWorld (Dash Shaw)

Tal van auteurs en tekenaars hebben een eigen stijl maar er zijn er ook die zo uniek zijn dat ze niet te vergelijken zijn met anderen.  Dash Shaw valt onder die laatste categorie.  Het is een eigenzinnige auteur die nogal wat onbetreden paden binnen de mogelijkheden van het stripmedium heeft verkend zonder een straf verhaal vergeten te vertellen.  Zijn laatste boek was hier weer het bewijs van.  ‘Bodyworld’ werd eerst voorgepubliceerd op zijn site als een webcomic (klik) en verscheen dit jaar in licht aangepaste vorm in een prachtige uitgave.  Aangezien het lezen van een strip op een computerscherm , laat staan één van 384 pagina’s, me niet aanspreekt was dit dus mijn eerste kennismaking met deze strip.

Het boek speelt zich af in het kleine afgelegen dorp Boney Borough, in 2060, na de Tweede Amerikaanse Burgeroorlog.  Daar werd onlangs een nieuwe plant ontdekt.  Paulie Panther, een licht geschifte plantkundige en suïcidale junkie, komt de hallucinogene effecten van deze plant op de mens bestuderen.  Hoe langer deze man zich in het dorp bevindt, hoe minder welkom hij wordt.  Ondertussen lijkt de plant die aanvankelijk geen enkel effect op Paulie had toch niet zo onschuldig te zijn.

Het eerste wat je bij het boek opvalt is de binding.  Het is namelijk gebonden langs de breedte van de pagina’s die zich boven/onder elkaar bevinden waardoor je een zeer lange bladspiegel bekomt.  Ook zijn er twee uitvouwbare plattegronden die af en toe van pas komen tijdens de lezing.

Het verhaal is poëtische gekte, vol verrassingen. De funky dialogen en heerlijk bizarre momenten zijn om van te snoepen.  De tekeningen zijn 100 % Shaw met echo’s van manga, Paul Pope, Chris Ware en andere invloeden.  Soms worden meerdere tekenstijlen boven mekaar toegepast om de lezer mee te laten opgaan in hallucinaties.  Dit laatste lijkt bij een oppervlakkige doorbladering ontoegankelijk en absolute nonsens maar ik verzeker je dat je dit bij lezing niet zo zal ervaren.

Dat Shaw zo’n gekke ideeën heeft en er op een geniale manier in slaagt deze over te brengen vind ik schitterend.  Zo is er bijvoorbeeld het spel DieBall waarbij de plaatselijke jonge helden zichzelf insmeren met een plakkerige hersenbeschadigende substantie en de bal is vervangen door een enorme tienzijdige teerling.  Dit klinkt totaal geschift maar na een korte beschrijving van het spel en zijn regels ga je er totaal in mee.

Het boek is nogal prijzig maar het garandeert je meerdere uren superieur leesplezier, een geestesverruimende ervaring in de vorm van een striproman.  Als je open staat voor enige vernieuwing mag je dit boek niet aan je laten voorbij gaan.  Ik was al zwaar onder de indruk door zijn debuut ‘Bottomless Belly Button’ en hier verbluft hij me minstens evenveel terwijl het een totaal verschillend boek is, qua genre, verhaalstructuur en de gebruikte tekentechnieken.

“I have seen the future of comics and its name is Dash Shaw.” (David Mazzucchelli, auteur van ‘Asterios Polyp’)

Comments

comments


Koen

 
avatar
Notorious comic geek – Brugge