4
Posted 22/08/2010 by Bram Ryckaert in Comics
 
 

Review: ‘Green Lantern: Rebirth’

Als je voor Brainfreeze wilt schrijven, dan is baas Malkavian niet benieuwd naar je schrijverskwaliteiten. Hij wil maar één ding weten: lees je ‘Green Lantern’? Ya gots to like Green Lantern. Anders kom je er hier niet in. Het is ook wel een beetje terecht. Toen Geoff Johns, samen met tekenaar Ethan Van Sciver, Hal Jordan – de Green Lantern die de silver age inluidde – uit de dood deed herrijzen, gebeurde net hetzelfde met de reeks over  deze ringendragers. ‘Green Lantern: Rebirth’ was het eerste hoofdstuk in een groots opgezette space opera trilogie, waar de ‘Sinestro Corps War’ en het recent beëindigde ‘Blackest Night’ de andere delen van waren. In 2005 kon niemand vermoeden wat een succes de Lantern revival zou hebben. Geoff ‘I am DC, bitches’ Johns heeft met de hulp van ander schrijf- en tekentalent ‘Green Lantern’ tot DC’s grootste hedendaagse hit doen evolueren. Laten we eens kijken naar het hoofdstuk waar het allemaal mee (her)begon: ‘Rebirth’.

Ok, eerst en vooral: de tekeningen in ‘Rebirth’ zijn van een werkelijk fenomenaal niveau. Ethan Van Sciver weet hoe hij epische ruimte-oorlogen van het papier kan doen spatten. ‘Rebirth’, dat is grandeur van de hoogste orde: veel splash pages, cliffhangers bij iedere issue en groots opgezette actiescènes. Je leest deze strip écht niet voor de subtiliteit en gelaagdheid. Dit is een pure actiecomic en het creatieve team omhelst dit ook. Het is pulp, maar o zo genietbare.

Dit betekent echter niét dat iedere lezer de bundel kan openslaan en deze van kaft tot kaft kan verslinden. Als je niets weet van de GL-mythologie, dan is de kans groot dat sommige aspecten nogal verwarrend kunnen zijn, zoals de drie-eenheid Hal/Parallax/Spectre. Het is nu eenmaal een feit dat Johns, om Hal zijn verdiende verrijzenis te geven, véél continuityknopen moest ontwarren. De schrijvers hadden Hal indertijd zwaar de verdoemenis in geschreven, en als gevolg had Geoff de loodzware taak om al dat gepruts weer ongedaan te maken. Hij moet veel uitleggen,  introduceren en retconnen. Hij kwijt zich echter zeer goed van deze taak, maar het blijft een feit dat niet alle voorgeschiedenis door deze bundel duidelijk wordt.

Like a boss.

Om dit verhaal te snappen is dat ook helemaal niet nodig. ‘Rebirth’ blijft een goed instappunt als je van plan bent om dan verder het huidige ‘Green Lantern’ te lezen. Je ziet al de andere Green Lanterns van de aarde en andere ruimtesectoren in actie en bovendien maak je kennis met Jordans voornaamste nemesis: Sinestro. ‘Rebirth’ is echter op zijn best wanneer Johns Jordan confronteert met andere leden van de Justice League, zoals zijn tegenpool Batman en zijn oude vriend Green Arrow. Jordan keert niet zomaar terug. Hij moet zich gaandeweg loswrikken uit zijn spectrale vorm en zich ontdoen van de inslechte Parallax-entiteit die meester van hem was geworden. Het is een heel gedoe en in de zes hoofdstukjes gebeurt er heel wat (Johns plant zelfs al zaadjes naar ‘Blackest Night’ toe!), maar Jordan krijgt uiteindelijk het beste ‘welkom thuis!’-feest dat een held kan krijgen. Johns en Van Sciver hebben een intense liefde voor deze wereld, en dat merk je.

Als je dit leest en leuk vond, dan is ‘Green Lantern Corps: Recharge’ zeker ook een aanrader. Dat is de herstart van de Corps-reeks geschreven door Johns en Dave Gibbons, getekend door Pat Gleason. Weet je, het art team van de huidige Lantern-reeksen verdient toch echt wel een shout-out, aangezien ze net als Johns constante kwaliteit afleveren: Van Sciver, Reis, Gleason: you are gods. Het artwork is er voor een groot deel verantwoordelijk voor dat je je weer een kind waant dat op zondagmorgen, na het kijken van de morning cartoons, zijn neus in een comic steekt en op ontdekkingsreis gaat in een kleurrijke wereld die aanvoelt als een mix tussen ‘Cops’ en ‘Star Wars’.

Comments

comments


Bram Ryckaert

 
avatar