Alpha Girl #3
Overzicht
Uitgeverij: ImageOp zijn best:
Een zombiecomic met een frisse insteek.Op zijn slechtst:
De humor is voor sommigen misschien iets te kinderachtig.De baard van alan moore neemt het derde deel van Alpha Girl onder de loep, een humoristische zombiecomic waarin (dankzij een mislukt experiment van een cosmeticagigant) haast alle vrouwen ter wereld werden omgetoverd tot vleesetende ondoden.
In Alpha Girl lieten we onze heldin Judith in het vorige deel achter in de slaapkamer van een zekere Frank (geen idee waar ze hem van kent). Ze kwam zijn kamer binnengestormd terwijl hij net bezig was om de hand aan zichzelf te slaan. Wanneer de vrouwen van de wereld veranderen in vleesetende zombies dan zit er als jonge maagd niets anders op dan het zelfstandig wegmasseren van de kramp in zijn… Uit schrik verpest Frank zijn masturbatiesessie en probeert hij Judith de schedel in te slaan. Ze zou weleens een zombie kunnen zijn. Dat misverstand is gelukkig snel uit de wereld geholpen.
Judith wordt snel op de hoogte gebracht van het feit dat het gros van de vrouwen is veranderd in mannenverslindende ondoden. Ze besluiten om samen op te trekken. Moeder en een buurvrouw komen ook nog even langs. In een scène die duidelijk bedoeld is om te lachen maar Frank eigenhandig zijn moeder het snot uit de ogen laat knuppelen. Ons duo voert voor het vertrek nog even de kleine zus van Frank die in de kelder zit opgesloten. Het wicht is eveneens verandert in een zombie en krijgt vlees uit blik te eten.
Het motto van deze issue luidt dat je geen cliché teveel in een comic kunt stoppen. Een horde zombies belegeren het huis en onze helden moeten zich verstoppen in de garage. Daar bedenken ze een plan om Judiths broer uit de gevangenis in California te bevrijden. Ze rijden weg in de auto van Franks vader, het avontuur tegemoet…
Deze derde issue van Alpha Girl neemt zichzelf alweer niet al te serieus en daar moet je van houden. De comic bevat veel onderbroekenlol die past bij de jaren 80 die men probeert te parodiëren. Neem het masturberen van Frank maar als voorbeeld. Het is kinderachtig maar ik kon er wel om gniffelen. De laatste strook is ook te flauw voor woorden maar juist daarom leuk. Zijn er dan geen nadelen? Zeker! Ik heb de vorige twee issues doorbladert maar mij werd niet duidelijk waar Judith Frank nu precies van kent. En zo zijn er nog wel wat kleinigheidjes. Het tekenwerk van Robert Love (Dark Horse Presents, Popgun) is ook niet voor iedereen. Het ziet er mijns inziens charmant uit. Maar ik kan eveneens goed begrijpen dat sommige mensen dit vrij lelijk gaan vinden.
Wanneer je echter op zoek bent naar een zombiecomic met een lach dan is dit een goede keus.
Alpha Girl #3 bij Archonia.com


























art doet me wat denken aan Dead@17. Nice.
Dead@17 ken ik dan weer niet, maar ik zie de overeenkomst.