Review: Batwing #9
“We will take back our kingdom! Now Go! Go and take Gotham City”
Na Detective Comics #9 mag Tony S.Daniel de estafettestok doorgeven aan Judd Winick (The Outsiders, Marvel’s Exiles). Hij is namelijk de schrijver van Batwing. Met issue #9 wordt ook de Batman van Afrika betrokken bij de cross-over Night of the Owls. De tekenaar voor dit nachtelijke avontuur is Marcus To (Huntress, Fathom: Cannon Hawke).
Voor ik verder ga met deze review, wil ik Batwing een gelukkige verjaardag wensen. Ja hoor, Batwing is 1 jaar geworden. In mei 2011 verscheen hij namelijk voor het eerst in Batman, Inc. #5. De echte naam van Batwing is David Zavimbe. Hij is de vertegenwoordiger van Batman Incorporated in Afrika, met andere woorden: hij is de Afrikaanse Batman. Dit maakt hem ook meteen de eerste zwarte in de Batmanfamilie. Zavimbe is een Congolees en werkt vanuit zijn basis in Tinasha maar af en toe meldt hij zich aan bij Batman Incorporated in Gotham City. Een perfect moment dus om hem te betrekken in het gevecht tegen de Court of Owls.
We beginnen het verhaal op een plek waar nog niet veel personen zijn geweest namelijk het hoofdkwartier van de Court of Owls. We zitten in het jaar 1856 en de Court bespreekt het lot van één van hun moordenaars (ook wel Talons genoemd). Het gaat over ene Alexander Staunton. De Court is van oordeel dat deze Talon oncontroleerbaar geworden is. Een Talon moet namelijk precies uitvoeren wat de Court wil en dit in alle stilte en anonimiteit. Maar bij zijn laatste opdracht heeft Staunton op een gewelddadige manier een hele kamer vol mensen vermoord. Door het geschreeuw werden zelfs de buren gealarmeerd waardoor deze ook het hoekje om geholpen moesten worden. Ze beslissen om Staunton voorlopig op non-actief te zetten tot ze hem terug nodig hebben (en je mag drie keer raden wanneer dat gebeurt…).
We springen verder in de tijd als we David Zavimbe op het hoofdkwartier van Batman Incorporated zien. Er is volop activiteit wanneer alles in gereedheid wordt gebracht voor een gala. Op dit gala zullen heel wat belangrijke personen aanwezig zijn uit binnen- en buitenland. Ik moet er geen tekening bij maken om duidelijk te maken wat er zal volgen…
Winick schrijft hier een goed en degelijk verhaal. Maar deze comic lijdt net zoals Detective Comincs #9 aan een gebrek aan diepgang. Het verhaal is meeslepend en goed opgebouwd, de dialogen zijn zelfs beter dan deze uit Detective Comics #9 (en enkele one-liners wisten een glimlach op mijn gezicht te toveren), maar qua diepgang is het echter zo diep als een plas water na een lichte regenbui van 10 minuten. Na vier pagina’s weet je immers al precies wat er gaat gebeuren. Het tekenwerk van To helpt wel om het totale niveau van deze comic omhoog te krikken. De tekeningen zijn mooi afgelijnd en gedetailleerd. Het is niet overweldigend fantastisch maar wel zeer leuk om naar te kijken.
Ondanks het gebrek aan diepgang heb ik me wel geamuseerd tijdens het lezen van Batwing #9. Het sluit goed aan bij het grote event en is een leuke toevoeging, maar daarom niet echt noodzakelijk voor het grote verhaal.
Ik volg Batwing niet, maar ik zie hier op de 4e previewpage hetzelfde dat mij ‘stoorde’ in Batman #7. Batman kent Gotham City, maar hij had nooit gedacht dat de Court of Owls echt was. Dat wil dan toch zeggen dat ze zich enorm goed verscholen hielden. Right?
Hoe komt het dan dat het gebouw waar als die Talons van het balkon vliegen, langs alle kanten versiert is met grote uilen? Ik bedoel, ze kunnen er evengoed een groot neon uithangbord zetten met een dikke pijl ‘Court of Owls Secret Headquarters!’. Of mis ik iets? En nee, het feit dat ze zo hoog zitten is geen geldig excuus… :p