Review: The Jungle Book #2
“With this jungle, my fears are often proven right”
Een maand geleden zijn we voor de eerste keer naar de Jungle van Mark Miller getrokken. Nu is het tijd om terug te keren om te zien hoe het verhaal evolueert. Veel dingen zijn hetzelfde gebleven: de schrijver is nog steeds Mark Miller (Luna: Order of the Werewolf) en de tekenaar is nog steeds Carlos Granda (Charmed). Maar Zenescope heeft deze The Jungle Book echter veranderd van een ongoing-serie naar een vijfdelige serie…
In het eerste deel hebben we gezien hoe vier kinderen op de Kiplingeilanden (lap, nu moet ik wéér aan die aapjes denken) zijn aangespoeld. Dit gebeurde in het midden van een grote oorlog. De kinderen werden verdeeld onder de verschillende stammen van dieren en er werd een vredesakkoord afgesloten. Nu zijn we heel wat jaren verder en staren we naar een gazelle (tenminste als mijn beperkte dierenkennis dit juist heeft). Het dier is gezellig aan het genieten van zijn avondeten terwijl verschillende tijgers toekijken vanuit het hoge gras.
In hun gezelschap is een vreemde figuur. Hij is gespierd en heeft tijgerachtige strepen op zijn lichaam staan. Aan zijn handen heeft hij handschoenen die gemaakt zijn van tijgerpoten…Nee, ik heb het niet over Lion-O uit de Thundercats (hij had namelijk een handschoen dat leek op een leeuwenpoot) maar over Bomani. Bomani werd als jongetje opgedeeld bij de tijgers. Shere Khan is hem aan het opleiden om een grote jager te worden. Jammer genoeg voor Bomani heeft hij niet de snelheid van een tijger waardoor de gazelle wederom weet te ontsnappen. Bomani is voorbestemd om later de fakkel van Shere Khan over te nemen als leider van de tijgers maar zijn falen zorgt niet bepaald voor het respect dat een leider normaal gezien mag genieten. De andere tijgers lachen hem uit en de gier die aan het wachten is op een maaltijd, doet daarin gezellig mee.
Terwijl Mowglii aan het trainen is met Baloo, plannen de tijgers een aanval op de wolven. Zullen zij het vredesakkoord verbreken en het eiland terug onderdompelen in een meedogenloze oorlog? En wat kan Mowglii hieraan doen? Wil je meer weten, kom dan volgende maand terug…same jungletime same junglesite.
Mark Miller brengt ons hier een schitterend vervolg op het openingsverhaal. Het feit dat deze serie een vijfdelige serie is geworden kan echt in zijn voordeel spelen. Op deze manier kan Miller een mooi afgerond verhaal tevoorschijn toveren en dat is nu precies wat hij aan het doen is. Hij werkt nu toe naar een climax dat ons zonder twijfel zal lijden naar een ontmoeting tussen alle kinderen. Het verhaal is leuk om te lezen. Naar mijn smaak is er iets te weinig dialoog maar de dialoog die er is, zegt ook wel meteen wat er gezegd moet worden. Dit is geen luchtig verhaal met grapjes en one-liners. Dit is de jungle en dit is bittere ernst…
Mijn gevoelens over de art zijn hetzelfde gebleven als in mijn vorige review maar ik wil wel één groot pluspunt aanhalen. Bonami is fantastisch getekend. De tijgerklauwen, de tijgerstrepen op zijn gespierd lichaam, dit karakter straalt kracht en gevaarlijkheid uit. Ik hoop dat ook dat hij de ontwikkeling krijgt, die hij verdient.
The Jungle Book is zeker een serie om in het oog te houden. Als je de kans hebt, neem ze dan zeker om deze delen te lezen. Ik beloof alvast dat je er er geen spijt van zal hebben!
Aangezien de variante covers zeker de moeite waard zijn, wil ik jullie deze zeker niet onthouden. Jullie krijgen eerst de twee covers te zien en dan een kleine preview.
die C2E2 cover hier werd je gebracht met de complimenten van BAD ;)