Review: Witchblade #153

1
Posted 22/02/2012 by in Top Cow

No need for an formal warning. No badge. No puffed up grandstanding. Just a well-placed fist to a well-deserving chin.

Ok, ik heb het uitgesteld. Maar de gifbeker moet helemaal leeg. Als je dan toch begint aan een nieuwe Witchblade-arc, die ook een nieuwe richting voor de serie inluidt, dan moet je het afmaken ook. Tot nu toe was ik niet kapot van deze comic. De reeks was overschreven en het verhaal bestond uit een berg clichés zonder enig zicht op vooruitgang. Daar komt met Witchblade #153 dan toch verandering in.

Aan het einde van de vorige issue lieten we Sara Pezzini achter in een ziekenhuis. Daar zou ze iemand bezoeken die haar had aangevallen en wel heel snel veranderde in een oude dame. Helaas was een ander haar voor. Dit schaars geklede punkmeisje wil de oude dame te lijf gaan maar Sara grijpt in. De Witchblade reageert nogal vreemd op de aanvaller. Ze heeft iets bekends. Het is een biker witch. Sara verjaagt haar en ze blijft achter met de oude dame. Ze vertelt aan Sara waarom ze was bedekt met The Flesh en wat dit nu inhoudt en hoe ze ooit als jonge vrouw vergat om echt te leven. Iets waar ze spijt van kreeg toen haar haarkleur niets meer werd dan een paar strengen in een grijs bos en haar lichaam zijn vitaliteit verloor. Ze greep een tweede kans toen een bekende haar The Flesh aanbood.  Ze wil dat Sara niet vergeet om te leven. Daarna verandert ze in een hoopje as.
Sara luistert naar deze raad en gaat alsnog bij haar goochelaar langs. Deze is ontvoerd door de biker witch en een vriendin die hem het een en ander aan willen doen. Kunnen Sara en haar Witchblade hem redden? (en zal The Darkness zich er ook mee gaan bemoeien?).

In den beginne voelde dit alsof ik de gifbeker verder moest leegdrinken. Maar tijdens het lezen zorgde schrijver Tim Seeley (Hack/Slash, Bloodstrike) ervoor dat ik eindelijk de informatie kreeg die ik nodig had. Nu begrijp ik wat The Flesh inhoudt. En het verhaal van de oudere dame past ook weer mooi bij dat complex over haar uiterlijk dat Pezzini leek te ontwikkelen in de vorige delen. Het is natuurlijk een lichte tegenvaller dat Pezzini’s bezoek aan haar goochelende vriend  in eerste instantie vooral gemotiveerd lijkt te worden door haar geslachtsdelen. En dat maakt het toch wel wat plat. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben een warmbloedige heteroman die maar wat graag kijkt naar vrouwen en droomt over seksueel onverzadigbare buurvrouwen. Maar dit soort zaken hebben zo hun plek en in dit verhaal is dat niet. Jammer want het is wel een breuk in de stijgende lijn die met deze issue wordt ingezet. Zelfs de tekstkaders wisten nu met enige regelmaat te boeien. De manier waarop de band tussen Pezzini en The Witchblade wordt beschreven is heel beeldend. Je kunt jezelf voorstellen hoe het is om met zo’n ding rond te lopen.

Ik had niet verwacht dat ik het nog zou zeggen. Maar deze serie heeft de stijgende lijn te pakken. Het is nog niet perfect maar dit is het eerste deel van de arc dat ik wel met plezier heb gelezen.



About the Author

de baard van alan moore
avatar


One Comment


  1. avatar
     

    kijk ernaar uit. Deze ga ik voortaan echter in TPB volgen





Leave a Response

(required)


seven × eight =