“Batman, The Court of Owls has sentenced you to die!”
Met deze liefdevolle woorden wordt meteen de toon gezet voor dit slotnummer van Batman’s eerste story arc in het ‘nieuwe’ DC-Universum.
Zij die zaten te wachten op een mooi afgerond einde met een strikje rond voor deze eerste verhaallijn zullen we moeten teleurstellen. Schrijver Scott Snyder (American Vampire, Severed) heeft nog heel wat voor ons in petto. The Court of Owls is namelijk nog lang niet klaar met Batman en hij zal het geweten hebben.
Het nummer begint, handig genoeg, waar het vorige is geëindigd. Even een snelle terugblik om het geheugen wat op te frissen: onze held heeft het de afgelopen nummers hard te verduren gekregen; hij werd in elkaar geslagen, bewerkt met messen, uit een toren gesmeten, en nu loopt hij gedrogeerd en verdwaasd rond in een labyrint terwijl een bende rare snuiters met uilenmaskers hem zit te begluren vanaf een tribune. Langzaam maar zeker wordt hij gekraakt en tot waanzin gedreven. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is wordt hij in dit nummer, op bevel van een jong lid van The Court, op gruwelijke wijze afgetuigd door The Talon, een geduchte vijand die zich voor mijn part tot één van de meest intimiderende tegenstanders uit het Batman-universum mag gaan rekenen.
Voor het eerst sinds hun verschijning krijgen we eindelijk een betere blik op de leden van The Court zelf. Hoewel ze met witte uilenmaskers hun gelaat nog steeds verbergen, wordt er gehint naar een zekere rangorde binnen hun organisatie. De elite wordt gevormd door een select groepje dat veel weg lijkt te hebben van een familie terwijl — zoals naar goede gewoonte in boosaardige organisaties — de overgrote meerderheid bestaat uit op bloed beluste maniakken (toch in dit nummer) die er wel een zeer eigenaardige fysieke verschijning op na houden. Spul voor nachtmerries, mensen. Meer ga ik niet zeggen. Teergevoelige zieltjes zijn bij dezen gewaarschuwd.
Ik heb immens hard genoten van wat Snyder en Capullo de afgelopen maanden afgeleverd hebben. Voor mij is dit een match made in heaven en ik hoop dat hun samenwerking nog van (zeer) lange duur gaat zijn. Visueel is dit wederom een pareltje. Tekenaar Greg Capullo (Spawn, Haunt) zijn minimalistische tekenstijl komt hier goed tot zijn recht en wordt gecomplementeerd door het vakmanschap van inkter Jonathan Glapion (Outsiders, Haunt). Ook FCO Plascencia (Invincible, Haunt) die het nummer van kleur voorziet verdient alle lof. De energie spat van elk panel af, waardoor je meteen in het nummer gezogen wordt. (De oplettende lezer heeft het misschien al gemerkt, het lijkt hier wel een Haunt-reünie!) Soms gaat Capullo de karikaturale toer op in zijn tekenwerk, maar het wordt in mijn ogen nooit storend.
Na het lezen van dit nummer besef je wel dat deze eerste arc vooral dient om de lezer kennis te laten maken met deze nieuwe dreiging. Dit is maar het begin van iets dat veel groter is en het verhaal helpt bij het opzetten van de aanstormende crossover Night of the Owls.
Voor mij is dit nog altijd veruit één van de beste series uit de DC-stal op dit moment. Mijn woord is natuurlijk geen wet, dus voor je tot een aankoop over gaat raad ik je zeker aan eens de previews onderaan deze pagina eens te bekijken. Die dingen worden gratis door de uitgeverijen aangeboden met een reden en zijn zeer handig om je te helpen bij het maken van een keuze. Enjoy (of niet)!
Batman #6 is vanaf vandaag verkrijgbaar.














Was inderdaad een super straffe issue.
Voorbije 2 dagen heb ik issues #4-#6 gelezen, en damn… wat een reeks! Nu begrijp je echt waarom mensen zeggen dat deze titel eigenlijk de enige Batman titel is die echt telt. Heb echt op het puntje van m’n stoel gezeten terwijl Batman vast zat in dat doolhof. Ook al weet je dat hij het gaat halen (hij is nu eenmaal Batman), toch ben je echt benieuwd hoe hij gaat overleven.
Bij de allerlaatste prent kreeg ik toch wel kippenvel. Dit gaat echt zo awesome worden. :D