Review: Soulfire Volume 1 Part 1

CSI Spokane: Only on the CSI Channel. Soulfire kwam voor de eerste keer uit in...

CSI Spokane: Only on the CSI Channel.

Soulfire kwam voor de eerste keer uit in 2003 en heeft sindsdien een trouwe fanbase vergaard. Maar het had niet veel gescheeld of Soulfire was er nooit gekomen. De karakters uit de reeks werden door schrijver Michael Turner (Witchblade, Superman/Batman) al gecreëerd in de periode tussen 2000 en 2002. Het was eerst de bedoeling dat de reeks werd uitgegeven door uitgeverij Top Cow. Dit ging echter niet door en de reeks moest wachten tot Turner zijn eigen uitgeverij opstartte: Aspen. Soulfire Volume 1 Part 1 bevat de Soulfire Preview en delen #0-5. Michael Turner zorgt voor de artwork en kreeg de hulp van Jeph Loeb (Daredevil: Yellow) voor het bedenken van het verhaal.

In het begin wordt ons uitgelegd dat het leven op aarde bestaat uit een cyclus van magie en wetenschap. Om de zoveel tijd krijgt een bepaald item de overhand. Op dit moment bevinden we ons in het jaar 2211, in de cyclus van de wetenschap. De magie is op de achtergrond verdwenen en de magische wezens houden zich op de vlakte. Maar volgens Grace is de tijd aangebroken voor de magie om terug de bovenhand te nemen. Grace is een vrouw met libellevleugels. Ze wil ervoor zorgen dat magie zeker terugkomt en heeft de hulp nodig van de uitverkorene. Dit blijkt de mens Malikai te zijn.

Malikai is een gewone tiener die ervan houdt om plezier te maken. Als we hem voor de eerste keer tegenkomen bevindt hij zich in een speelhal met zijn twee beste vrienden. PJ neemt de rol op van de grote broer. Hij ziet er stoerder uit met zijn piekhaar en piercings. Tevens is hij zoals een echte tienerjongen betaamt: een vrouwenzot. Sonia is de beste vriendin van Malikai. Ze is steeds de vrolijkste van het gezelschap en vaak ook diegene met het meeste gezond verstand. Haar haarkleur verandert ook constant doorheen de comic. In de comic wordt hier nooit een verklaring voor gegeven maar volgens bedenker Michael Turner verandert haar haarkleur naargelang haar gevoelens. Tevens is het overduidelijk dat Sonia verliefd is op Malikai.

Hun dagje uit wordt abrupt afgebroken als Malikai wordt belaagd door een vreemde vrouw. Onyx, ook een vrouw met vleugels, probeert namelijk Malikai te ontvoeren. Deze Onyx blijkt te werken voor de illustere Rainier, die erop uit is om de magie helemaal te verbannen uit de wereld. En, zoals het elke slechterik betaamt, is Rainier ook uit op macht en geld. Hij heeft ook controle over een grote draak die op een waar vernietigingspad gaat. Grace, Malikai, PJ en Sonia gaan nu op avontuur om te proberen magie terug in de wereld te brengen.

Het verhaal komt een beetje traag op gang. In de eerste paar delen is het moeilijk om deze hele wereld op te nemen en te begrijpen. We worden meteen overdonderd door allerlei vreemde wezens en gebeurtenissen. Het feit dat dit verhaal zich in de toekomst afspeelt in een wereld waarin de machtsverhoudingen heel anders liggen maakt het moeilijk voor de lezer om meteen mee te zijn met alle gebeurtenissen. Dit komt ook doordat Turner de lezer geen kans geeft om te wennen aan deze wereld. We worden meteen in deze wereld gedropt. Eens we over de helft van het verhaal zijn, begint alles in de plooi te vallen en geraak je als lezer ook beter betrokken bij de gebeurtenissen. Tegen het einde van de trade geraakt het verhaal op topsnelheid om te eindigen in een cliffhanger waardoor ik heel benieuwd ben naar het vervolg! Eén van de leukste scènes vind ik wanneer Turner ons een blik gunt van de televisieprogrammatie in 2211. Zo bestaat er een televisiekanaal dat volledig gewijd is aan de CSI-gekte, een parodie op Fear Factor genaamd Death Factor, veel reclame en natuurlijk mogen The Simpsons ook niet ontbreken.

De art is één woord overweldigend. Het ziet er werkelijk fantastisch uit. Turner maakt veel gebruik van gehele paginavullende of bijna paginavullende tekeningen. Deze komen er dan ook als de beste uit en zijn mooi afgelijnd, gedetailleerd en afgewerkt. Hierin moet ik zeker ook het werk van inkleurder Peter Steigerwald in de verf zetten. Hij goochelt echt met de kleuren waardoor de tekeningen soms echt magisch lijken. Een minpuntje zijn de kleinere tekeningen. Soms worden deze slordiger afgewerkt. Het is dan alsof je alles in een waas ziet. Gelukkig is dit echt maar bij een minderheid van de art het geval.

Ik kan deze comic zeker aanraden voor alle comicliefhebbers. Je zal je eerst door de eerste delen moeten worstelen maar daarna wordt het zeker de moeite waard. Wanneer het verhaal wat minder is wordt dit toch meer dan goed gemaakt door de art. Als je deze comic bestelt, vergeet dan zeker ook niet het tweede deel mee te bestellen (of de volgende week te verschijnen Definitive Edition) want anders eindig je op een echte cliffhanger…

Discussieer mee over dit Artikel op het forum

Gerelateerde berichten