Review: Witchblade #151
Something had drawn me to Chicago. Something big. And I didn’t know if it was desire to get the hell out of New York City.
Witchblade #150 stond in het teken van het einde van de run van Ron Marz (Silver Surfer,Artifacts) en Stjepan Sejic (Magdalena/Daredevil,Freedom Formula). Het was ook het einde van een tijdperkje voor Sara Pezzini. Ze werd gedwongen om een keuze te maken tussen de Witchblade en haar baan. In deze issue zien we waar het haar gebracht heeft. Ze is nu werkzaam in Chicago als een privédetective. En ze is druk bezig met het begluren van een politicus, die volgens zijn vrouw maar wat graag vreemdgaat met een Mexicaanse schone. Dat valt wel mee, maar de man vindt wel de dood. Sterker nog, hij lijkt al een week dood te zijn. Maar hoe kan het dan dat Sara hem nog geen vijf minuten geleden bekeek?
Pezzini gaat naar een bar om haar zinnen te verzetten. Daar loopt ze een man tegen het lijf. Zo’n exemplaar met zwarte haren, reebruine ogen en stevige armen om je lekker in te nestelen. Helaas wisselt hij Pezzini na een paar minuten in voor een jonger exemplaar. Ze trekt zich even terug op het damestoilet wanneer ze plots wordt aangevallen...
Tsja, ik miste eigenlijk de bezieling in deze issue. Het verhaal begint bij punt c. Gaat vervolgens naar punt a, punt b om daarna weer uit te komen bij punt c. Technisch gezien klopt het allemaal wel en zit het redelijk logisch in elkaar. Maar ik miste dus iets eigens. Het leest als een handleiding. En dan zijn er nog de clichés: Sara heeft een rivaliteit met een agente die een hekel heeft aan PI’s. Ze gaat naar een bar om zich te bezatten, ze moet een man volgen die overspel zou hebben gepleegd en…de onvermijdelijke voiceover. Mijn god, wat kan dat mens zagen. Ze kletst hele tekstkaders vol. Meestal met zaken die er niet toe doen of die al te zien zijn op de pagina. Schrijver Tim Seeley (G.I Joe, Hack/Slash) maakt dus geen goeie reclame voor zichzelf. Ik kreeg medelijden met Seeley en hoopte dat hij sommige keuzes niet zou maken. Hij doet het toch.
Het tekenwerk van Diego Bernard (Kato, Red Lanterns) is competent maar kan niet opboksen tegen het werk van Stjepan Sejic. Deze comic kun je vergelijken met een groot ongeluk op de snelweg. Je weet dat je niet moet kijken wanneer je er langs rijdt, maar je doet het toch. Ik hoop dat Seeley zich herpakt. Maar het zou me niets verbazen als Top Cow hem voortijdig van deze serie wipt.
heb je niet gewoon niet alles wat in die comic staat gelezen?
Als ik dit lees ( http://www.brokenfrontier.com/reviews/p/detail/witchblade-151 ) dan zie ik spreken over een tijdlijn, The Darkness en Artifacts die genoemd worden.
Jawel. Maar het voorvoegsel waarin gesproken word over Artifacts is niet relevant voor deze comic. Het is immers een instappunt voor nieuwe lezers. En het achtervoegsel is vooral Image reclame met inderdaad een pagina met ronduit lelijke schetsjes. De tijdlijn is ook weer niet relevant voor deze comic want..Enfin, je volgt me. ;-)