Review: Doctor Who #12 (kerstspecial)
Incidentally, a merry christmas to all of you at home.
Voor zij die de BBC-hitserie Doctor Who volgen, is één ding duidelijk na al die jaren: een gewone kerstmis bestaat niet in het Doctor Who-universum! Er is altijd wel iets dat mis moet lopen en altijd wel een of andere dreigende, buitenaardse ramp of invasie die de aarde dreigt te vernietigen. Dankzij zijn ruimteschip (en tijdsmachine) de Tardis en met behulp van niets meer dan zijn Sonic Screwdriver, slaagt de Doctor er echter keer op keer in om de wereld (en kerstmis) te redden zodat wij aardlingen ongestoord kunnen vieren.
Deze twaalfde issue van de Doctor Who-ongoing van IDW, is geen uitzondering op de Doctor zijn kerstmisregel! In het begin van het verhaal zien we de huidige Doctor (gespeeld door Matt Smith in de serie) uit de Tardis stappen op wat hij duidelijk verwacht had een zonnige planeet te zijn. Hij bevindt zich echter in de dikke, koude sneeuw en nadat hij zich warmer heeft aangekleed en deze mysterieuze plaats wat verkend heeft, ziet hij iets merkwaardig. Robots verkleed als de Kerstman (vermoedelijk ruimterobots) zijn Jolly Saint Nick en zijn rendieren aan het aanvallen om zo de Zak van de Kerstman te stelen! Gelukkig ziet de Doctor dit op tijd en slaagt hij er in om een goed deel van de robots uit te schakelen met zijn Sonic Screwdriver. Het resterende aantal slaagt er echter in om de Zak van de Kerstman te ontvreemden en vliegen de 
ruimte in. Omdat hij een man is die echt nooit opgeeft, stapt de Doctor samen met de Kerstman in de slee en moedigt hij de rendieren aan om de robots achterna te zitten. Na een heuse strijd in de ruimte, slagen de Doctor en de Kerstman er in om de Zak terug te winnen. Maar toch ziet het er naar uit dat er dit jaar geen Kerst en geen cadeaus zullen zijn: de rendieren van de Kerstman zijn gewond, zouden de Doctor en zijn Tardis misschien kunnen helpen?
Schrijver Tony Lee (Doctor Who: The Forgotten, Amazing Spider-Man Family) heeft niet echt veel werk gehad aan deze comic. Althans minder werk dan gewoonlijk, de reden hiervoor is vrij simpel: buiten de bovenvermelde quote wordt er niets gezegd gedurende deze twaalfde issue! Je zal misschien denken dat hij dit deed uit luiheid, maar volgens mij is het omdat het (toch lichtjes kinderlijke) verhaal vrij duidelijk is afgaande op de tekeningen! Als resultaat kan ik echter ook bitter weinig zeggen 
over mijn bevindingen in verband met Tony Lee als schrijver van deze comic …
De man die Tony Lee zijn verhaal voor zich moest laten spreken is tekenaar Paul Girst (Jack Staff, Mudman). Hij slaagt er redelijk goed in om het kinderlijke kerstverhaaltje duidelijk te maken, als lezer is het je duidelijk wat er gebeurt en wat er eventueel gezegd zou worden. Wat voor de fans van de BBC-televisiereeks ook leuk is, dat is dat je toch redelijk goed acteur Matt Smith kunt herkennen als de Eleventh Doctor in deze comic. Doch bekoort de tekenstijl me niet zo zeer, omdat het net als het verhaal zelf redelijk kinderlijk is. Leuk genoeg maar nog steeds kinderlijk.
Uiteindelijk raad ik deze comic ook niet aan, tenzij je reeds een fan bent van de gelijknamige televisieserie of als je de reeks reeds maandelijks volgt. Voor fans is het leuk om te zien dat er ook in de comics er geen gewone kerst bestaat voor die goeie oude Doctor maar met een comic zoals deze, win je echter ook geen nieuwe fans. Als je echter wel eens een Doctor Who-comic wil lezen (en geloof me, normaal zijn ze pakken beter) dan kan ik je de huidige en vorige ongoing van IDW zeker en vast wél aanraden en tegen dat deze issue in een trade verzameld zit, zal je er ook best plezier aan hebben deze te lezen!
