Review: The Unwritten vol. 1 – Tommy Taylor and the Bogus Identity

Pin It Stories are the only thing worth dying for! Vertigo staat bekend om reeksen...

Stories are the only thing worth dying for!

Vertigo staat bekend om reeksen te publiceren die gericht zijn op een volwassen doelpubliek en waarin vaak originele en uiteenlopende verhalen en concepten aan bod komen. Schrijver Mike Carey (Hellblazer, X-Men: Legacy) en tekenaar Peter Gross (The Books of Magic) hebben met The Unwritten daar geen uitzondering op gemaakt. Het verhaal lijkt op het eerste zicht louter een eigen speelse interpretatie van Harry Potter, maar schijn bedriegt! Al snel wordt het duidelijk dat de reeks veel meer is dan dat.

The Unwritten start met Tom Taylor, die als kind zijn vader inspireerde om het personage Tommy Taylor in zijn boeken te gebruiken. Aangezien papa Wilson al enkele jaren mysterieus verdwenen is en Toms moeder stierf toen hij nog maar een klein jongetje was, profiteert Tom op volwassen leeftijd van een gemakkelijk inkomen door de boeken van zijn vader te verkopen en signeren op conventies. Toch zou Tom graag hebben dat zijn obsessieve fans hem niet steeds met de fictieve Tommy Taylor vanuit de boeken zouden vergelijken. Alvast genoeg stof om een identiteitscrisis te krijgen. Daarbovenop wordt Tom op een panel door een zeker Lizzie Hexam bestookt met vragen over wie hij nu werkelijk is en wie zijn echte ouders zijn. Al snel lopen verschillende complottheorieën rond de wereld en wordt Tom beschouwd als een fraudeur.

Je kan je wel inbeelden dat Tom zijn wereld hierdoor op zijn kop komt te staan. Wanneer hij antwoorden zoekt over zijn jeugd, zijn vaders verdwijning en in welke mate hij en Tommy Taylor dezelfde persoon zijn, lijkt de realiteit zich steeds meer en meer te vervreemden. Het verloop van het verhaal heeft niet alleen effect op het hoofdpersonage zelf maar op de hele wereld. Het wordt duidelijk dat er meer schuilt achter bekende literaire verhalen, niet alleen die van zijn vader maar ook het werk van grote schrijvers.

Hoewel de tekeningen van Peter Gross niet direct een opvallende meerwaarde aan het verhaal geven, zijn ze goed verzorgd en vlot leesbaar waardoor het verhaal vloeiend vooruitgaat. Yuko Shimizu daarentegen heeft iets meer vrijheid om te spelen met de covers. Hierdoor wordt The Unwritten voorzien van leuke en mooie illustraties die het symbolische met het letterlijke op een speelse manier met elkaar combineren.

Schrijver Mike Carey stelt de vraag hoeveel macht verhalen op lezers hebben. Toms avontuur zit vol met referenties, knipoogjes en inspiraties van grote literaire werken waarvoor iedere bibliofiel warm zou lopen. Maar Carey maakt van The Unwritten ook een uniek eigen werk met liefde voor literatuur en zonder snobisme, waardoor iedereen gemakkelijk en met veel plezier het verhaal zal volgen.
Hij speelt met clichés op  een originele manier wat van The Unwritten een zeer aangename leeservaring maakt en zijn lezers gemakkelijk in de ban houdt.

Discussieer mee over dit Artikel op het forum

Gerelateerde berichten