Halloween review: Return to Wonderland
If I had a world of my own, everything would be nonsense. Nothing would be what it is, because everything would be what it isn’t. And contrary wise, what is it wouldn’t be. And what it wouldn’t be, it would. You see?
Zenescope brengt ons met dit eerste deel van haar Wonderland-trilogie terug naar de wonderbaarlijke wereld die oorspronkelijk tot leven werd gebracht door Lewis Caroll. Het zou uiteraard niet vernieuwend zijn om Carroll zijn Wonderland stap voor stap tot leven te brengen. Vandaar dat het team achter deze Return to Wonderland het op een geheel nieuwe en krankzinnige manier aanpakt! Vergeet het verhaal van Alice zoals je dat kent en bereid je voor op een reis naar een zeer bloeddorstig en lichtjes erotische getint oord dat je zal doen huiveren van angst en spanning. Als tourleidster op deze ongelooflijke reis krijgen we Alice haar sexy dochter: Callie. Welkom in Wonderland!
Het is reeds jaren geleden dat de kleine Alice in het konijnenhol viel en terecht kwam in het magische Wonderland. Inmiddels is ze een volwassen vrouw die alles heeft wat ze kan wensen: een mooi huis, een slimme dochter, een stoere 
zoon en een trouwe echtgenoot. Een ding heeft Alice echter niet: haar gezond verstand en geluk! Op een dag besluit ze dus ook dat ze er niet meer tegen kan, legt zich neer in bad en probeert zelfmoord te plegen. Dit is tevens de dag dat het leefwereldje van haar dochter Carrol Ann (Callie voor familie en vrienden) compleet veranderd en ze niet langer een normaal meisje is die graag naar school gaat en stiekem afspreekt met haar fantastische vriendje. Nu moet ze over haar moeder waken en komen de schaduwen die al haar gehele leven aanwezig waren langzaam tot leven (en ze zijn meer van plan dan alleen maar toe te kijken!). Naarmate haar moeder steeds meer en meer haar greep op de realiteit verliest, geeft ze al haar aandacht aan een wit konijn dat ze van haar man cadeau kreeg. Nodeloos om te zeggen dat het gelukkige leven dat de familie Liddle had tot het verleden behoort. Maar wanneer de demonen die haar moeder plagen, nu ook de aantrekkelijke Callie willen opeisen bevindt deze zich tegen haar wil in Wonderland. Een 
gruwelijke, gevaarlijke en bloeddorstige wereld waar ze de waarheid zal ontdekken achter haar moeders geestelijke toestand, als ze kan ontsnappen en in leven weet te blijven!
Raven Gregory (Grimm Fairy Tales, Salem’s Daughter) neemt de originele avonturen van Alice in Wonderland zoals ze oorspronkelijk geschreven werden door Lewis Carroll en breit er een vervolg aan. In plaats van geheel in de redelijk brave sfeer van het oorspronkelijk verhaal te blijven, toont hij een soort schaduwzijde van Carroll zijn Wonderland. Er worden namelijk mensen opgegeten, misbruikt, gedood zodat men met hun bloed witte rozen rood kan verven, er lopen half weggerotte konijnen rond en een reusachtige kat! Niets of niemand is veilig in Gregory zijn versie van Wonderland en dat ontdekt hoofdpersonage Carrie jammer genoeg vrij snel! Het is een zeer verfrissende kijk op een braaf verhaaltje maar ik vind wel dat Raven Gregory zijn lezers best even in de waan had mogen laten dat zijn versie van Wonderland even braaf is als die van Lewis Carroll. Dat terzijde is de manier waarop Gregory speelt met de krankzinnigheid van Alice en of dit alles wel echt gebeurd, een heuse mindfuck die er voor zorgt dat je direct het volgende 
deel van zijn Wonderland-verhalen wilt lezen! Hij plaats ook zonder moeite of zonder dat het gemaakt overkomt, de focus vaak op enkele andere personages zodat je vrij veel over het gezin Liddle te weten komt en ziet dat er iets niet pluis is in deze op het eerste gezicht gelukkige familie!
Gregory wordt hiervoor bijgestaan door tekenaar Daniel Leister (Hack/Slash, Girl: Rule of Darkness). Dankzij Leister distantieert deze Return to Wonderland zich nog meer van haar bronmateriaal door het in een wel zeer sexy, erotisch getint jasje te steken. Tim Burton zou nog jaloers worden op de vele gestreepte kousen die de revue passeren in deze comic! Al ligt het geheel op vlak van decors, flora en fauna en algemene look van de meeste personages redelijk dicht bij deze zoals je ze gewoon bent valt het toch ook direct op dat dit niet de personages zijn waar we met opgegroeid zijn. Daar waar Gregory hun gedrag en motivaties compleet veranderd heeft, zorgt Daniel Leister er voor dat ze toch enigszins herkenbaar blijven. Hij spendeert veel aandacht aan niet enkel de vrouwelijke vormen van de personages maar ook aan de vele rijkelijk gevulde achtergronden. Waar hij echter soms eens een steek laat vallen is bij de gezichten van zijn personages. Zo kijken ze soms zeer krampachtig of voelt het aan alsof hun ogen staan waar normaal de neusgaten horen (op vlak van hoogte). Maar vermits dat een van de enige minpuntjes is, zie ik het door de vinger.
Wanneer je als kind van Alice en haar avonturen doorheen Wonderland genoten hebt, kan deze comic je misschien teleurstellen als je meer van hetzelfde verwacht.Als je echter bekend bent met Zenescope haar Grimm Fairy Tales of gewoon houdt van gestoorde dingen en een beetje horror in een aantrekkelijk jasje, dan is deze Return to Wonderland een comic die niet in je collectie mag ontbreken. Het is dan ook een van de comics die ik deze maand aanraad in de geest van Halloween en al de bijhorende gruwel en horror!
