Review: Red Hood & the Outlaws #1
His name is Roy Harper. He’s an idiot. Nice Guy, but an idiot.
In Red Hood & the Outlaws zien we direct twee voormalige sidekicks: Jason Todd (een voormalige Robin) en Roy Harper (een voormalige Speedie). Beiden vochten gedurende een periode zij aan zij met hun mentor en leerden zo hoe ze de misdaad moesten bestrijden. Toch heeft geen van beide personages een leuk leven achter de rug. Jason Todd werd door de lezerspoll van DC Comics ter dood gestemd. Als resultaat zou Batman zijn nemesis, the Joker hem dood slagen. Roy Harper geraakte dan weer verslaafd aan drugs, verloor zijn dochter Lian, zijn rechterarm en had een beetje last van impotentie. Nu, dankzij het DCnU krijgen beide mannen een nieuwe kans!
We zien op de eerste pagina Roy Harper met een blauw oog, kettingen rond zijn handen en twee gewapende mannen die naast hem staan. Dankzij de verteller leren we dat hij in Gurac (ergens in het Midden-Oosten) is waar hij de plaatselijke bevolking kwam helpen om een dictator van de troon te jagen.
Scott Lobdell (Uncanny X-Men, Daredevil) is zeker en vast geen onbekende in het comicswereldje. Misschien daarom dat ik niet echt tevreden ben met Red Hood & the Outlaws. Lobdell heeft alle elementen om een redelijk sterke titel uit te bouwen maar lijkt er niet direct iets met te doen. Hij begint eigenlijk goed met Red Hood die Arsenal uit de gevangenis komt bevrijden maar het verhaal gaat daarna de verkeerde richting uit. De eerste pagina’s bevatten namelijk goede, ouderwetse actie met een gezonde dosis (flauwe) humor maar dan ineens bevinden de personages zich aan het strand en zijn ze aan het roddelen over Starfire. 
Hij begon goed maar eindigt redelijk absurd. Controverse creëren om controverse te hebben noem ik dat.
Met het werk van tekenaar Kenneth Rocaford (Artifacts, Madame Mirage) ben ik niet bekend maar, na het lezen van Red Hood & the Outlaws wil ik meer van zijn comics lezen. Daar waar het verhaal van deze comic toch wel wat teleurstellend valt te noemen, vind ik persoonlijk dat de tekenstijl wél de moeite is. Rocaford brengt de actie namelijk mooi in beeld en de personages nemen geen overdreven idiote poses aan. De vernieuwde look voor Red Hood bevalt me ook best, het is terug meer de look uit de Batman: Under the Red Hood verhaallijn. Het rode Batmanlogo op zijn lichaamspantser oogt ook zeer nostalgisch. Roy Harper zijn kostuum hebben we tot nu toe nog niet gezien maar ik hoop dat hier ook zulke elementen inzitten die verwijzen naar Green Arrow. Ook al is het niet bevestigd dat Harper ooit de sidekick was van Oliver Queen in het DCnU. Dat Rocaford ook een oog heeft voor vrouwelijke vormen, valt goed op aan de manier waarop hij Starfire in beeld brengt. Vooral het plaatjes waar ze in de zee staat en haar haren achterover gooit is iets dat vele puberjongentjes zal bevallen.
Uiteindelijk is en blijft dit een eerste issue. Scott Lobdell is er misschien niet in geslaagd om mijn interesse in deze titel te behouden, maar Rocaford zijn tekenstijl is genoeg om de titel toch nog een kans te geven. Dit eerste nummer is misschien mijn ding niet maar mits de tekenstijl dit niveau aanhoudt en Lobdell zich herpakt en terug schrijft zoals de eerste pagina’s van de comic, dan kan Red Hood & the Outlaws een goede titel worden.
Als ik even mag verbeteren… Het is wel bevestigd dat Roy Harper een ex-Green Arrow-sidekick is geweest. Vooreerst is dit zo aangekondigd wanneer deze titel bekend werd gemaakt. Maar nog meer zie je dat in de comic zelf wanneer Jason & Roy aan het vluchten zijn en Jason het volgende zegt: “The only reason I’m here is ’cause if anything happens to you that would make me the worst former sidekick ever.” Dus, Roy is een sidekick geweest, en gezien hij rondloopt met pijl en boog vermoed ik niet dat hij een sidekick was van Green Lantern of Superman… En overigens, het is Rocafort met een t, niet met een d. ;) (schrijffoutjes kan iedereen wel eens hebben, dus een ramp is het niet)
Verder wist ik eigenlijk ook niet wat van deze reeks te denken. Er zitten voldoende elementen in om verder te blijven lezen. Vooral Jason Todd in een eigen titel vind ik erg leuk en dan zeker nu hij niet meer geobsedeerd is met Batman. Boek met veel potentie volgens mij, alleen doet de Starfire-controverse er niet zo goed aan. Ik vermoed dat het het beste zou zijn dat Lobdell een uitleg verzint voor Kory’s gedrag en dit op een logische manier terug wat kan aanpassen. Anders vrees ik voor eventuele populariteit van deze titel.
Het ligt misschien aan mij, maar ik het echt het gevoel dat ze Starfire enkel in deze reeks gestoken hebben als ‘lokmiddel’. Onder het mom van ‘sex sells’ proberen ze zo misschien minder interessante personages (?) te pushen naar het publiek.
Of zit ik hier fout te denken?
Oh, en om even verder te gaan over de nieuwe Starfire, ik kwam dit tegen en vond het best wel een leuke read: http://michelelee.net/2011/09/24/dear-dc-comics/
Ik stel me toch vooral vragen bij de opvoeding die de schrijfster haar kind meegeeft. Er staat duidelijk op de comic aangegeven voor welke leeftijdsgroep ze is en dat was zeker niet voor 7-jarigen. Als je als ouder zulke comic aan je 7-jarige toont dan is dat vooral op eigen verantwoordelijkheid en moet je niet bij DC gaan klagen lijkt me. Beetje goedkoop en laagbijdegronds scoren vind ik dit…
Het gaat haar niet zozeer over het feit dat het niet geschikt is voor kinderen zoals haar dochter. Het gaat er vooral over hoe ze een personage van voorbeeldige held veranderen naar bimbo nymph. Stel je voor dat ze van Batman ineens een brainless hunk maken die de hele tijd met z’n bloot bovenlijf loopt te paraderen.
Sure, DC haalt inderdaad ook die ‘kijk naar de rating’ kaart boven, maar dat is eigenlijk de hele kwestie omzeilen.
Dit zegt het eigenlijk helemaal: http://www.blogcdn.com/www.comicsalliance.com/media/2011/09/2011-09-26-math.png
Persoonlijk vond ik deze wel erg goed en wordt ik een beetje moe over al dat
gezeur over Starfire. Uit de previews en statements van de schrijver lijkt het mij
nogal duidelijk dat ze nu erg afstandelijk en emotioneel beschadigd is.
Net als Roy en Jason trouwens. Volgens mij is ze over een issue of 10 wel weer
Dichter bij wat ze vroeger was, maar dat zullen alle mensen die nu op het
internet zoveel heisa hierover maken niet weten. Want hele blogposten
schrijven over character development genereert natuurlijk geen verkeer.