“It struck me that it might be interesting for once to do an almost blue-collar warlock. Somebody who was streetwise, working class, and from a different background than the standard run of comic book mystics. Constantine started to grow out of that“, aldus de geestelijke vader van John Constantine: Alan Moore (Watchmen, From Hell).
John Constantine (de hoofdrol van Hellblazer) heeft al een enorme weg afgelegd en veel meegemaakt sinds zijn eerste verschijning in DC’s horror reeks “The Saga of the Swamp Thing”. In zijn debuut van juni 1985 trad Constantine op als zijnde een soort van raadgever (voor het hoofdpersonage Swamp Thing) in verband met bovennatuurlijke verschijnselen. Ook toen al werd hij afgebeeld en geschreven als een tovenaar en sjacheraar met een meer dan in vraag te stellen moraliteit. Iemands wiens ware reden om te helpen je best steeds in vraag moet stellen. Swamp Thing tekenaars Stephen R. Bissette en John Totleben waren zulke fans van de band “The Police”, dat ze Alan Moore hun verlangen lieten weten om een personage te tekenen naar de gelijkenis van leadzanger Sting. Dit zou uiteindelijk John Constantine worden. Om nogmaals te benadrukken op wie hij moest gelijken, verscheen John Constantine in Swamp Thing #51 op een boot genaamd “The Honorable Gordon Sumner”. Gordon Sumner is de echte naam van Sting.
Een van de nadelen, althans volgens mij, van de Hellblazer reeks was dat de trades nooit genummerd waren. Je moest steeds opzoeken welke je het eerst moest lezen en als je deze leesvolgorde niet bij je had (of van buiten kende), was het steeds moeilijk om te weten welke trade te kopen of lezen. Nu heeft Vertigo “Hellblazer: Original Sins” uitgebracht; een trade die der eerste avonturen van de cynische Britse tovenaar bevatten (inclusief zijn eerste verschijning in Swamp Thing). Wat vooral handig is aan deze trade is dat er een grote 1 op de rug staat.
Het is echter niet gemakkelijk om hier een bespreking van het verhaal van deze trade te geven. Dit komt omdat “Hellblazer: Original Sins” uit verscheidene verschillende verhalen bestaat, namelijk de eerste negen issues van Hellblazer en issues # 76 & 77 van “Swamp Thing”. “Helblazer: Original Sins” laat ons kennis maken met een wel zeer eigenaardig individu. Een blonde kettingroker die om niets of niemand lijkt te geven en er vooral op uit is om zijn eigen hachje te redden. Niet meteen een grootse held. John Constantine blijkt een man te zijn met meer fouten dan goede kwaliteiten. Een man die zelfs niet te neroerd is om zijn zogenaamde vrienden op te offeren als het een hoger doel dient. Soms is dit hoger doel gewoon er voor te zorgen dat hij zichzelf niet hoeft op te offeren om weer een demon uit onze wereld te houden. Toch is er iets aan dit individu dat er voor zorgt dat je als lezer in het verhaal getrokken wordt. Misschien zijn het net zijn fouten die hem eigenlijk menselijk maken of misschien is het juist zijn cynische (typisch Britse) gevoel voor humor. In totaal krijg je in “Hellblazer Original Sins” enkele korte verhalen die vooral dienen als introductie voor John Constantine en de wereld van Hellblazer. In het eerste verhaal wacht een oude vriend van Constantine hem op in zijn appartement. Deze vriend, een drugsverslaafde, is in de problemen geraakt en heeft Johns hulp nodig om de demon Mnemoth uit te drijven. Hiervoor reist John Constantine van zijn thuisstad Liverpool naar Amerika om daar de hulp in te roepen van de eerder vermelde Papa Midnite. Tevens onderzoekt hij ook een bizarre sekte genaamd “Damnation Army” waardoor zijn pad kruist met dat van de demon “Nergal” (een oude bekende van John Constantine die hij liever vergeet). Jammer genoeg moet hij ook om gaan met het feit dat hij (weer) verantwoordelijk is voor de dood van een van zijn vrienden en dat hij een andere vriend verraad.
Voor mij brachten avonturen van John Constantine “Hellblazer: Original Sins” mij terug in de tijd. Naar toen ik voor het eerst in Mekanik Strip een oude Hellblazer comic vastpakte als miniscuul pubertje en comic-leek. Ik vond er toen niet zoveel aan en schrok een beetje terug van de tekenstijl. Nu, al die jaren later heb ik deze trade wel drie keer gelezen. Het wereldje van Hellblazer is verslavend en Jamie Delano (Hellblazer, Captain Britain) trekt de lezer echt mee in Constantines leefwereld. Jongere lezers gaan helaas niet veel snappen van de politieke inhoud die soms in het verhaal sijpelt. Zo herken je veel kritiek op de maatschappij uit de mid-jaren 80 in Hellblazer, vooral qua kritiek op het beleid van de Britse eerste minister Margaret Tatcher. Hierdoor gaat een groot deel van de context en humor helaas verloren voor zij die niets weten van deze periode. Dit wilt echter niet zeggen dat zij niet van het verhaal kunnen geniete. Delano geeft de lezer zeer boeiende en meeslepende verhalen. Persoonlijk vind ik deze zelfs beter dan de twee issues van “Swamp Thing” door Alan Moore. Meestal wilt men een personage zoals Constantine iets menselijks geven, een reden waarom hij is zoals hij is opdat de lezer sympathie met hem heeft. Zoals men bijvoorbeeld in de Constantine film (gebaseerd op Hellblazer) deed. Gelukkig doet Delano dit echter niet en is het echt moeilijk soms om te sympathiseren met John Constantine en zijn “het doel heiligt de middelen” attitude. Dit is iets dat voor mij “Hellblazer” zo geweldig maakt!
Tekenaars David Jeff McKean (Arkham Asylum: A Serious House on Serious Earth, The Sandman) en John Ridgway (Judge Dredd, Transformers) creëren een zeer mooie maar enorm chaotisch aanvoelende wereld voor John Constantine en de andere personages. Er wordt niet echt gebruik gemaakt van de traditionele paneeltjes of een altijd even vloeiende tekenstijl. Normaal gezien stoor ik mij enorm aan zulke dingen maar in een Hellblazer comic voelt dit aan als de normaalste zaak ter wereld. Het leven van John Constantine is nu eenmaal een en al pure, onversneden chaos! Het draagt allemaal bij aan de hopeloze situaties waarin het hoofdpersonage zich bevindt. De manier waarop Constantine getekend wordt is dan weer een verpersoonlijking van zijn karakter: een man in proper maatpak die zich schuil houdt achter een vuile, beige regenjas. Met andere woorden, hij laat zijn ware ik nooit zien en draagt veel donkere herinneringen en een duister verleden met zich mee. Ook al lijkt ie niet echt meer op Sting, je ziet nog een beetje deze vergelijking.
Op het einde van DC’s “Brightest Day” zagen we niet alleen de terugkeer van Swamp Thing maar ook die van ieders favoriete blonde sjacheraar John Constantine in het DC Universum. Dus dit is meer dan genoeg reden voor jonge lezers om bekend te geraken met dit personage. En voor oudere lezers om hem terug te leren kennen. “Hellblazer: Original Sins” is een geweldige trade die van iedereen die een beetje fan is van het genre (horror, thriller) niet gewoon een fan zal maken maar een ware verslaafde. Vaak zeggen vrienden mij: “Maar ik heb die film gezien, als die comics even slecht zijn hoeft het voor mij niet…” Laat je hier echter niet door vangen, dit zijn twee totaal verschillende versies van het personage John Constantine. Van de drie mensen die ik deze trade laten lezen heb, zijn er twee direct andere volumes gaan kopen.
