Review: Y, The Last Man

Y: the Last Man is een graphic novel van Brain K. Vaughan, die overigens ook een Eisner Award voor beste auteur heeft gewonnen hiervoor.

De wereld wordt getroffen door een plaag waardoor alle zoogdieren met een Y chromosoom plots sterven. Enkel vrouwen (die nooit een Y chromosoom kunnen hebben) overleven dus nog. Of toch niet helemaal, want op een mysterieuze wijze blijven Yorick en zijn mannelijke aapje Ampersand ook nog in leven. We volgen dus Yorick’s avontuur in een wereld met enkel vrouwen terwijl hij op zoek is naar antwoorden. Antwoorden van zowel de oorsprong van de plaag als de romantische queeste om met zijn vriendin (die ironisch genoeg aan de andere kant van de wereld zit) terug herenigd te worden.

Ik kan niet ontkennen dat ik als vrouwelijke lezer een kleine, ietwat sadistische glimlach niet kon onderdrukken toen ik het concept voor de eerste keer hoorde. Heel benieuwd was ik om te lezen hoe de auteur dit verhaal zou aanpakken.

In het begin zit de sfeer al direct juist en je wordt al onmiddellijk het verhaal ingesleurd. Er  ontstaat al snel een groot contrast tussen mannen en vrouwen. Ook al is het verhaal door een man geschreven, het weerhoudt hem niet om je krachtig te laten meeleven met de vrouwelijke personages. Vaughan geeft een trouw beeld weer van zowel sterke als zwakkere punten van vrouwen en hoe deze in een soort van apocalyptische situatie zouden reageren. Dit doet hij soms in extreme vormen, maar het komt nooit echt seksistisch of vulgair over.

Yorick zelf blijkt een nogal naïeve jongen met weinig toekomstperspectieven. Hij houdt zich voornamelijk bezig met zijn aapje en zijn goochelkunsten als escape artist die uiteindelijk wel toch nuttig zullen zijn. Hij is misschien niet het “alpha male” type dat je zou hopen te vinden als laatste man op aarde, maar naargelang dat het verhaal vordert draag je alle personages meer en meer in het hart. Het is mooi om Yorick en ook de andere personages naar het einde toe meer en meer te zien groeien, in zowel goede als slechte tijden. Yorick zijn passioneel doel om terug zijn vriendin te vinden (ook al gebeurt dit niet altijd even vlekkenloos) komt soms heel naïef over, maar net niet zeemzoeterig, waardoor het aangenaam blijft om te lezen en je uiteindelijk wel begint te geloven in het romantische gedeelte van de comic ( Laten we eerlijk zijn, hoeveel mannen zouden de wereld proberen af te reizen om hun vriendin te vinden als hij nog de enigste man op aarde is? )

Hoewel ik mezelf niet beschouw als een mannenhatende amazone moet ik toegeven dat ik me met momenten echt geamuseerd heb met deze Graphic Novel. Op sommige momenten lijkt het wel een therapeutische feel good comic om eens samen met een pot Ben&Jerry te lezen hoe de laatste man in een wereld vol vrouwen soms echt hard moet afzien.

Het verhaal zal je zeker niet vervelen, het is grappig en ontroerend en er komt steeds een nieuwe twist waardoor je vol spanning het vervolg wilt weten. Veel dieper zal ik er niet op ingaan om spoilers te vermijden.

De tekenstijl is verzorgd maar de kleuren komen soms een beetje flets over. De covers zijn wel steeds heel proper afgewerkt met een duister sfeertje.

Een echte aanrader voor zowel man als vrouw.